Architect Herman Hertzberger (1932)

PortretHH1 (11K)

Herman Hertzberger werd op 6 juli 1932 in Amsterdam geboren. Hij studeerde aan de Technische Hogeschool (per 1 september 1986 onder de naam Technische Universiteit) in Delft. Na zijn afstuderen in 1958 begon hij direct met zijn eigen bureau. Als reactie op het generatieconflict dat in de jaren vijftig was ontstaan binnen de CIAM (Congrès International d'Architecture Moderne), platform voor de moderne architectuur, verenigde in 1959 een aantal jongere leden zich onder de naam Team 10. Daaronder bevonden zich Jaap Bakema en Aldo van Eyck die in datzelfde jaar de redactie van het architectuurtijdschrift Forum overnamen en direct Hertzberger vroegen toe te treden tot de redactie, waaraan hij tot 1964 verbonden was. Het tijdschrift werd het podium waarop zij kritiek uitten op het modernisme van de CIAM, en een geometrische opzet voor gebouwen en buurten ontwikkelden bestaande uit een modulaire structuur van kleine eenheden, gerelateerd aan de menselijke maat. Een belangrijk inspirator was John Habraken, die in 1961 het boek De dragers en de mensen - Het einde van de massawoningbouw uitbracht. Zijn theoretische ideeën werden in praktische zin vertaald naar verwante thema's: inspraak, kleinschaligheid, het overschrijden van disciplines, en de integrale aanpak van een buurt. Dit leidde tot een herkenbare architectuurstijl die later het ‘structuralisme ‘ is gaan heten. Voor Hertzberger is deze periode bepalend geweest voor zijn verdere loopbaan: “Was Van Eyck und Bakema auf den Redaktionssitzungen sagten, hat einen bleibenden Eindruck hinter gelassen und gab ihm das Gefühl, das seine Zeit an der Universität einer ‘Gehirnwäsche’ gleichkam.” (bron: Reinink, Wessel (1990, 1991) Hermann Hertzberger: Architekt)

Hertzberger had, zoals veel van de redactieleden van Forum een belangrijke functie in het architectuuronderwijs. Daardoor verspreidde hun ideeën zich snel en was de 'Forumgroep' erg invloedrijk. Van 1959 tot 1969 was hij docent aan de Academie van Bouwkunst in Amsterdam en van 1970 tot 1999 hoogleraar aan de TU Delft. Daarnaast vervulde hij vele gastdocentschappen aan o.a. het M.I.T., de Harvard University en de Université de Genève.

Hertzberger heeft verschillende prijzen ontvangen voor zijn ontwerpen, o.a. de Architectuurprijs van de stad Amsterdam (1968), de A. J. van Eckprijs voor het muziekcentrum Vredenburg te Utrecht (1980), in 1991 de Premio Europa Architettura, en in 2012 de Royal Gold Medal van het Royal Institute of British Architects incl. een overzichtsfilm van een deel van zijn werken (tussen 01.07 minuten en 02.13 minuten is een mooi overzicht te zien van de Diagoonwoningen). In datzelfde jaar vonden zijn collega-architecten Hertzberger de beste in zijn vak. Ook zijn er veel tentoonstellingen over het werk van Hertzberger geweest.

De Diagoonwoningen in Delft (1968-1971) behoren tot een van zijn vroegere werken. In dezelfde periode heeft hij de Montessorischool in Delft (Jacoba van Beierenlaan) ontworpen. Materiaalgebruik, afwerking, lichtinval en architectonische stijlelementen die zo kenmerkend zijn voor de Diagoonwoningen, zijn ook terug te vinden in de Montessorischool en het voormalige kantoorgebouw van Centraal Beheer in Apeldoorn (1972).